Interview: Ernest Marx
'Als je naar je intuïtie kunt luisteren, kun je alles'

Schrijfster en regisseuse Threes Anna 44 mist de verantwoordelijkheid die ze had als artistiek leider van de theatergroep Dogtroep. Nu gebruikt ze haar vrijheid. Over het maken van keuzes breekt ze haar hoofd niet omdat ze altijd op haar intuïtie afgaat.

Threes Anna is van vele markten thuis. Totdat haar collega en levenspartner bij een kano-ongeluk om het leven kwam, was zij tien jaar lang artistiek leider van het theatergezelschap Dogtroep waarmee ze de hele wereld over reisde. Daarna schreef ze twee romans. En is ze bezig met twee filmprojecten. Eentje in India en één in Zuid-Afrika. Nu vliegt ze voor een maand naar Tokyo om onderzoek te doen voor een nieuw boek. Haar hang naar avontuur zat er al in toen ze opgroeide in Vlaardingen. Op de middelbare school wilde ze stuurvrouw worden op de grote vaart. Dat ging niet door omdat ze niet genoeg aanleg had voor wiskunde. 'Mijn ouders namen mij daarin wel heel serieus. Ze lieten me sowieso erg vrij.'

Zelf kinderen krijgen is voor Threes Anna geen optie geweest. Dat is ook het uitgangspunt van haar nieuwste boek 'Motormoeder' dat ze in vier weken tijd schreef. 'Het boek is in zoverre autobiografisch dat ik zelf nooit kinderen heb gewild en dat ik net als de hoofdpersoon drie broers heb. Voor de rest is het fictief. Ik was gewoon nooit met kinderen bezig. Mijn vriendjes en partners ook niet. Pas toen mensen in mijn omgeving kinderen kregen, heb ik erover nagedacht. Maar mijn conclusie was vooral: wat handig dat ik ze niet heb. Misschien zit ik in december in Bombay en in januari weer in Johannesburg. Dat kan niet als je kinderen hebt. Als je daarvoor kiest, moet je je tijd en liefde aan die kinderen geven. Maar ik geloof dat ik ze op een kostschool zou hebben gezet.'

Ook een huiselijk bestaan heeft ze nooit voor ogen gehad. 'Vroeger droomde ik ervan om met een atelier over de wereld te reizen.. Dat is voor mij uiteindelijk Dogtroep geworden. Ik ben daar in 1984 als medewerker begonnen en van 1989 tot 1999 was ik artistiek leider Een hartstikke leuke periode.' Ze stopte bij Dogtroep nadat haar geliefde Marco samen met een andere medewerker verongelukte. Haar gevoelens over dat plotselinge verlies schreef ze allemaal op. Uiteindelijke leidde dat tot haar debuutroman 'De kus van de weduwe'. Threes: 'Mensen vinden het heel erg mooi. Het is ook zo universeel. Ik heb veel brieven gekregen van lezers die een soortgelijk plotseling verlies mee hebben gemaakt en allemaal door dezelfde fases gingen.' Ook op werkgebied was in die periode de omslag in haar leven drastisch. Threes: 'Bij Dogtroep was ik bezig met de artistieke en dagelijkse leiding van het bedrijf. Ik had personeel en was verantwoordelijk voor gezinnen. Ik kan goed een groep leiden. Dat gaat automatisch en kost me helemaal geen moeite. Ik vind het mooi om de energie van een groep mensen naar één kant te leiden. Die verantwoordelijkheid is verslavend. Soms mis ik die last op mijn schouders wel eens. Financieel heb ik het nu moeilijker, maar ik heb veel meer vrijheid. Daarom zou ik het nu niet anders meer willen.'

Threes Anna doet alles in haar leven op intuëtie. 'Ik denk eigenlijk helemaal nooit na. Is wel eens lastig want je zegt soms dingen iets te snel. Maar als ik mijn intuëtie volg gaat het goed. Als je daarnaar kunt luisteren, kan je alles. Als ik bijvoorbeeld een beslissing moet nemen tijdens het regisseren doe ik alleen wat goed voelt. Ik ben ook heel erg bijgelovig. Dat geldt voor een heleboel mensen uit de theaterwereld. Het hoort er een beetje bij. Ik heb altijd een stukje onbewerkt hout bij me, net als een muntje met een gaatje erin dat ik in mijn portemonnee bewaar. Die moet erin zitten. Het is een muntje dat ik twintig jaar geleden uit Tokyo heb meegenomen. Ik word onzeker als dat muntje niet in mijn portemonnee zit.'

Na de dood van haar levenspartner duurde het lang voordat ze klaar was voor een nieuwe liefde. Op dit moment heeft Threes Anna een LAT-relatie. 'Het duurde vier jaar. Mijn huidige vriend ken ik twee jaar. Ik heb tussendoor ook nog even iemand gehad maar dat werkte niet. Ik vond het echt heel moeilijk om me in een nieuwe relatie te storten. Maar ik heb nu een hele leuke vent die er gelukkig ook nog eens tegen kan dat ik zoveel weg ben. Maar als mijn film in Afrika definitief doorgaat, moet ik een half jaar weg. Dat vind ik wel lang. Dan moeten we wel goed gaan kijken wat voor oplossing we daarvoor vinden. Ik wil die film gewoon heel graag maken en ga daarin redelijk ver. Dat word wel een grote aanslag op onze relatie. Misschien kan hij vakantie opnemen en naar mij komen en ik tussen door een keer naar hem. Ik maak me er soms eens ongerust over. Want als ik in een project zit, wil ik gedurende die periode niet gestoord worden. Dan wil ik eigenlijk geen gezeur aan mijn kop.'